روانشناسی کودکان

کمک کنید هوش عاطفی کودک رشد کند تا بتواند احساس دیگران را درک کند. این کار را با پرس‌وجو درباره احساس فرزندتان شروع کنید. از او درباره اتفاقاتی که در زندگی‌اش می‌افتد سؤال کنید؛ مثلا بپرسید «از اینکه اسباب‌بازی‌ات را گم کردی چه حسی داری؟» یا «کتاب قصه‌ای که برایت خواندم به تو چه حسی داد؟»

شما نقش بسیار پررنگی را بر عهده دارید تا فرزندتان بتواند مسیر رشد عاطفی را به‌ درستی طی کند. شما هستید که کمک می‌کنید او با جهان اطراف خود ارتباط سالمی برقرار کند.

اشتباه کردن راه خوبی برای یادگیری است. می‌توانید برنامه‌ای ایجاد کنید تا هر وقت فردی در خانه اشتباهی انجام داد، بگویید «از این اشتباه چه درسی می‌گیریم؟» عصبانی شدن در مقابل اشتباهات، کار درستی نیست. بنابراین وقتی کودک اشتباهی کرد، مثلا شیر را ریخت یا شلوار خود را خیس کرد، عصبانی نشوید و بگویید از این اتفاق چه درسی می‌گیریم؟ حتی شاید بعد از آن با همدیگر خندیدید. به جای اینکه پس از اشتباه کودک او را با عصبانیت تنبیه کنید، بخندید و کمک کنید از آن درس بگیرد.