زینک و علائم کمبود آن در بدن

«زینک» یکی از مواد معدنی ضروری بوده و این یعنی بدن انسان قادر به تولید آن نمی‌باشد؛ لذا مسؤلیت تأمین مقادیر مورد نیاز بدن‌مان بر عهدهٔ ماست!

شما می‌توانید با مصرف مواد غذایی‌ای چون: برخی از مواد گوشتی، تخم‌مرغ و ماهی، تا حد بسیار زیادی «روی» دریافت کرده و فعالیت‌های گوناگون بدن‌تان را بهبود ببخشید. (البته، لازم به ذکر است که این مادهٔ معدنی در برخی شرایط می‌تواند در مصرف دیگر مواد مغذی برای بدن اختلال ایجاد نماید)

وظیفه اصلی«زینک» کمک به آنزیم‌هایی است که در تمامی فعالیت‌های مهم بدن -اعم از تقویت سیستم ایمنی و محافظت از بدن در برابر «رادیکال‌های آزادی» که به سلول‌های زنده آسیب می‌رسانند- است. این ماده معدنی همچنین، به آنزیم‌های «کربوکسی پپتیداز» ( ترشح شده از لوزالمعده) و «کربنیک آنهیدراز» که در «کربن دی‌اکسید» حاصل از فرآیندهای متابولیکی بدن را دفع می‌کنند نیز کمک کرده و از همین رو دارای اهمیت بالایی است. از دیگر عملکردهای «روی» می‌توان به: تعدیل و تنظیم سطوح ترشح «تستوسترون» -خصوصاً در مردان- ، مشارکت در تولید سلول‌های عصبی و سیناپس‌ها در کنار مداخله در برخی فعالیت‌های متابولیسمی، تعدیل پروتئینی به نام BDNF (که در کاهش قدرت حافظه و حتی افسر افسردگی دخیل است)، اشاره کرد.

میزان مجاز مصرف «زینک»، روزانه ۱۱ میلی‌گرم بوده و از آن‌جایی که بخش بزرگی از آن به هنگام تعریق از بدن دفع می‌شود، می‌بایست با تغذیه‌ای سالم، سعی در بازگرداندن آن داشت.

از علائم کمبود زینک میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

اختلال در عملکرد دستگاه عصبی

اسهال

تضعیف سیستم ایمنی

نازک شدن مو

سندروم روده ی نشت کننده

آکنه و جوشهای پوستی

کاهش رشد

احساس ضعف در حس بویایی